"Jongen, als je haar maar goed zit, dan schop je het het verst!" zei

mijn moeder altijd; en zo zit het.

Toen ik enige tijd geleden in de gelukkige omstandigheid verkeerde

een selfie te maken met mijn rechterarm om de schouder van

koning Willem Alexander, bleek achteraf mijn arm om die van

Donald Trump te liggen; kunst is illusie!

De vastgelopen morph, een rubriek in de Volkskrant, zou er als

volgt kunnen uitzien: van Willem Alexander via Geert Wilders naar

Donald Trump, Geert Wilders is dan de vastgelopen morph.


Lieve Viktoria, beste familieleden, vrienden en collega beeldend

kunstenaars, kortom alle aanwezigen, van harte welkom op de

opening van de presentatie van werk van Viktoria Gudnadottir in de

tentoonstellingsreeks Zie de Vide in Rabotheater Hengelo.


Vanwege de liquidatie van AkkuH in 2012 is Bureautje Voorwaarts,

het latere A+P, op zoek gegaan naar bijzondere binnen- en

buitenlocaties om het werk van Hengelose professionele beeldend

kunstenaars onder de aandacht te brengen.

Tot op heden zijn er 11 projecten georganiseerd, bestaande uit 32

presentaties, met werk van zo'n honderd verschillende kunstenaars

in totaal.

Een van de projecten is Zie de Vide, een tentoonstellingsreeks in de

vide van dit prachtige theater.

De presentatie van werk van Viktoria Gudnadottir is de vierde van

het derde seizoen, de veertiende op rij; het programma voor het

vierde seizoen is in voorbereiding.


In aansluiting op al deze projecten wordt het steeds leuker, maar

vooral ook spannender in Hengelo!

In het voormalige pand van Brok Slapen (Drienerstraat 35) wordt

met man en macht gewerkt aan de realisatie van het prachtige

initiatief HeArtGallery, Centrum Kunst & Vormgeving.

'Het drie verdiepingen tellende gebouw, met een oppervlakte van

1.000 m2, huisvest straks niet alleen een expositieruimte, maar

ook een kunstuitleen, een depot en een winkelconcept voor kunst

en design.'

Op vrijdag 18 maart a.s. wordt HeArtGallery feestelijk geopend

met Hengelo Toont, een werkelijk unieke tentoonstelling met werk

van bijna alle professionele beeldend kunstenaars die Hengelo rijk

is en voorkomen op de officiële lijst van de gemeente.

Komt en ziet, dames en heren!


Op de eerste etage van het NS-station, een casco uit de vijftiger

jaren (met restanten van verbouwingen uit de zeventiger jaren),

van zo'n 550 m2, wordt gewerkt aan de realisatie van het initiatief

StARTion, een kunstinseminatiestation, een tijdelijke broedplaats,

waarvan de ramen t.o. perron 1 al enige tijd zijn voorzien van

verlichte fotomontages van Henk Geuzinge en Jenny de Groot.

Op zondag 17 april a.s.wordt StARTion feestelijk geopend

Wederopbouw 2.0, een tentoonstelling met werk van 36 Hengelose

professionele beeldend kunstenaars.

Komt en ziet, dames en heren!


Viktoria Gudnadottir werd geboren in 1969 in Selfoss op IJsland.

Zij woont en werkt sinds september 1996 in Enschede en sinds

2002 in Hengelo.


In 1995 zat zij als 'probeersel' een jaartje op de Hogeschool voor

de Kunsten in Krabbesholm in Denemarken, van 1996 t/m 2000 op

de Aki/ArtEZ te Enschede en van 2000 t/m 2002 op het Dutch Art

Institute - Postgraduate study, eveneens te Enschede.


Sinds 2000 had zij meerdere solo-tentoonstellingen zowel op

IJsland als in Nederland.

Sinds 1998 nam zij deel aan vele groepstentoonstellingen in

binnen- en buitenland.

Recentelijk was een prachtige installatie te zien op de

buitententoonstelling Kunst, Natuurlijk! op Heidegoed 't Kluenven te

Beckum.


Haar werk omvat schilderijen, installaties en multimedia-kunst,

zoals foto's en korte video-films.

Wat dit laatste betreft zou je haar de meesteres van de ZKF-jes

kunnen noemen (Zeer Korte Filmpjes), analoog aan de meester van

de ZKV-tjes (Zeer Korte Verhalen), de schrijver A.L. Snijders.


Voor haar filmpjes werd zij twee keer genomineerd, in 2011 in

Belgie en in 2013 in Kopenhagen.

In 2012 ontving zij in Amsterdam de prestigieuze One Minute

Award in de categorie Observaties.


Over haar werk verschenen publicaties in binnen- en buitenland.

Ook was/is zij betrokken bij verschillende kunstenaarsinitiatieven,

zoals Ateliers 93 in Hengelo.


Recentelijk organiseerde zij samen met anderen het project Kunst,

werk aan de winkel, een tentoonstelling in leegstaande winkels in

de binnenstad met werk van tweeënveertig Hengelose professionele

beeldend kunstenaars.


Verder geeft zij lezingen, lessen en workshops en is zij als een van

de weinige professionele beeldend kunstenaars gedreven betrokken

bij het wel en wee van de kunst in Hengelo.

Op 24 maart 2015 hield zij i.h.k.v. de ernstige bezuinigingen op

kunst- en cultuur een vlammend betoog in een overvolle raadszaal.


In Zie de Vide presenteert Viktoria voor de tweede keer, maar nu

volledig haar project V-Diary als installatie en veertien zgn oneminute

filmpjes met verschillende titels.


Op woensdagochtend 27 januari 2010, het tijdstip is mij helaas niet

bekend, startte Viktoria haar project V-Diary.

Bijna iedere ochtend neemt ze een selfie (behalve in het weekend,

tijdens vakanties en als ze te druk is) en zet deze dan aansluitend

op Facebook.

Begin er maar eens aan!

Dat is nog eens wat anders dan af en toe en bij toeval een selfie

nemen met koning Willem Alexander, Geert Wilders of Donald

Trump of met de Eiffeltoren op je rechterhand en in je linkerhand je

selfie-stick met mobieltje.

Ik heb in mijn leven slechts twee selfies gemaakt: een in 1966 met

een fotocamera, liggend in bed met mijn muze (geprinte foto laten

zien) en een in 2014 met mijn iPhone, staand voor de

muurhortensia in de achtertuin met een glas witte wijn in mijn

linkerhand (geprinte foto laten zien).


De installatie V-Diary bestaat uit zeventien banieren van 300 x 60

cm met in totaal 1065 selfies, die tot op heden dagelijks stuk voor

stuk getoond werden op Facebook en waarvan er in 2014 700

gepresenteerd werden op de UT.

De banieren hangen aan de dakspanten niet allemaal op één lijn en

niet allemaal met de beeldzijde naar de balustrade, maar op

verschillende hoogten en afstanden en onder verschillende hoeken.

Vanwege de blanco achterzijde en de witte muur ’verschijnen’ en

’verdwijnen’ de banieren als het ware.

Bij de installatie van V-Diary geldt dat het geheel eerder en meer is

dan de som der delen; eerst zie je het geheel, pas later de delen.


In het voorbijgaan dwalen je ogen kriskras langs haar gezicht, haar

handen, woorden, dingen, kleuren enz., enz.

Af en toe blijven je ogen 'ergens' hangen, maar bij 'wat en

’waarom' blijven ze ’ergens’ hangen, en voor hoelang?

De antwoorden op deze vragen zullen voor iedereen anders zijn.

Zou er iemand zijn die bij de eerste banier linksboven begint en bij

de laatste banier rechtsonder eindigt?

Ja, dames en heren, ik, hier en nu!

Om u wegwijs te maken in de wondere wereld van Viktoria ga ik

iedere selfie gedurende 1 minuut hardop interpreteren, (dat is

gezien de onderwerpen, niet te lang, lijkt me), te beginnen bij de

eerste banier linksboven om na 1065 minuten, d.w.z. bijna 18 uur

later, te eindigen bij de laatste banier rechtsonder.

U kunt het pand nu nog verlaten!

Deze week las ik in de NRC, dat museumbezoekers gemiddeld nog

geen halve minuut kijken naar een kunstwerk.

De meeste kunstliefhebbers gaan er rap aan voorbij.

Zo was het vijftien jaar geleden al en zo is het nog steeds.

Het enige opvallende verschil is eigenlijk dat museumbezoekers

tegenwoordig, en nu komt ie, ook selfies maken met de kunst.'


Kunst is illusie, dames en heren!


Viktoria houdt met haar werk niet alleen ons, maar ook zichzelf een

spiegel voor, waarbij zij haar nationaliteit en haar geaardheid niet

schuwt.

Het is de rode draad in haar werk; hierbij reagerend op de wereld

om ons heen: het mooie en lelijke, het goede en slechte, tot in de

kleinste details.


Ik wil de directie en medewerkers van Rabotheater Hengelo

wederom bedanken voor hun gastvrijheid en medewerking; zonder

hen zou deze kunst van hoog niveau niet op gelijkwaardig niveau

kunnen hangen.


Alvorens ik de tentoonstelling voor geopend ga verklaren, nodig ik

Viktoria, haar vrouw en hun beide jongens uit om naast mij op het

praktikabel te komen staan.


Dames en heren,


in 2011 had ik een solotentoonstelling in het toenmalige AkkuH

Een van de tentoongestelde werken was Parodie, een grote

wandinstallatie.

Van deze installatie gaf ik ook een multiple uit, een gezeefdrukte

tegel van 15 x 15 cm in een gelimiteerde en gesigneerde oplage.

Na de tentoonstelling had ik er een aantal over.

Ik besloot er een kunstprijs van te maken, De Tegel, een prijs voor

Hengelose professionele beeldend kunstenaars, die zich naast hun

eigen werk inzetten voor de beeldende kunst in het algemeen.

De prijs, bestaande uit de bewuste tegel, reikte ik voor de eerste

keer uit op 20 februari 2014 tijdens het lijsttrekkersdebat in

Brasserie So Nice aan Derya Zenginoglu. Het is mij een groot

genoegen om twee jaar later voor de tweede keer de prijs te

kunnen uitreiken en wel, dat mag inmiddels duidelijk zijn, aan

Viktoria Gudnadóttir.


Viktoria,

we kennen jou als een goed kunstenaar die in binnen- en

buitenland regelmatig exposeert.

We kennen jou ook als een aardige, coöperatieve collega, die niet

alleen met eigen werk bezig is, maar als het moet ook de handen

uit de mouwen steekt voor de beeldende kunst in het algemeen.

Vandaar voor jou De Tegel!


Dames en heren, Viktoria Gudnadóttir!


Hiermee verklaar ik haar tentoonstelling voor geopend.

-

Pier van Dijk, Rabotheater, vrijdagmiddag 4 maart 2016

Openingsspeech

Pier van Dijk

V-Diary

Rabotheater, Hengelo

4 maart 2016

(placeholder)